O nas

Toruńskie Koło Kognitywistyczne to studencka organizacja zrzeszająca entuzjastów nauk kognitywnych wszelkich specjalności. W naszych szeregach, prócz kognitywistów, znaleźć można studentów filozofii, psychologii, biochemii, informatyki czy filologii. Działamy od 2010 roku, bacznie śledząc dokonania naukowego świata oraz pracując nad naszymi własnymi. Swoimi osiągnięciami i przemyśleniami staramy się dzielić z szerszą publicznością, tym samym tworząc pole do dyskusji. Konferencja naukowa Neuromania, spotkania filmowo-dyskusyjne z cyklu MINDstream, pokazy VR/AR, a także warsztaty propagujące wiedzę o kognitywistyce czy chorobach neurologicznych – to właśnie nasze dzieło.

Wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszamy na cykliczne spotkania Koła!

 

Polubcie nasz fanpage by zawsze być na czasie z aktualnościami!

 

#CogniSciNews po raz kolejny!

Naukowcom z kilku ośrodków wraz z badaczami University of Bath na czele udało się wytworzyć pierwsze sztuczne neurony, których celem jest leczenie chorób przewlekłych.
Sztuczne neurony działają na podobnej zasadzie co neurony biologiczne, ich celem jest zastępowanie ich naturalnych odpowiedników w przewodzeniu sygnału zarówno w centralnym, jak I obwodowym układzie nerwowym. Przykładem może być choćby przewodzenie sygnału wzdłuż rdzenia kręgowego u osób sparaliżowanych. Działają więc na zasadzie biofeedbacku, dostarczając informację zwrotną od zdrowej tkanki do uszkodzonego nerwu.
Jednak droga do osiągnięcia tego celu nie była łatwa. Badacze musieli wykonać wiele obliczeń, by móc z jak największym podobieństwem zasymulować działanie prawdziwego neuronu, którego natura funkcjonowania jest nielinearna (na przykład dwa razy mocniejszy sygnał, może oznaczać trzy razy większą reakcję). Następnym celem było zaprojektowanie silikonowych czipów, które odzwierciedlałyby działanie kanałów jonowych w neuronie, dzięki którym jest w ogóle możliwe powstanie sygnału elektrycznego. Dotychczas naukowcom udało się w pełni odwzorować działanie neuronów w hipokampie I układzie oddechowym myszy.
Istnieje jednak jeszcze jeden istotny szczegół. Opracowane sztuczne neurony zużywają jedynie 140 nanoWatów, czyli raptem 1/1000 miliardów mocy mikroprocesora, w którym się znajdują, co czyni ich doskonałymi kandydatami na rynku medycznym przy leczeniu chorób neurodegeneracyjnych, takich jak AD (Alzheimer’s Disease), czy zwiększaniu sygnału od centralnego układu nerwowego do pozostałych układów, takich jak układ krwionośny, oddechowy czy też pokarmowy, znacząco poprawiajając wydolność narządów.

Autor: Albert Łukasik

Oryginalny artykuł:
neurosciencenews.com/artificial-neurons-15279/?fbclid=IwAR3FlHCWQqcYo-xFQFQSYhFfr2abHgVXZZwxdKR_l...
...

View on Facebook

#CogniSciNews powracają po długiej przerwie!
Dzisiaj o zespole Marfana:

Zespół Marfana jest genetyczną chorobą tkanki łącznej, która dotyka jedną na trzy do pięciu tysięcy osób na całym świecie, niezależnie od płci i przynależności etnicznej. Przyczyną zespołu Marfana jest jest mutacja genu na chromosomie piętnastym kodującego fibrylinę-1, będącą jednym z wielu białek budujących macierz zewnątrzkomórkową tkanki łącznej.
Powstawanie wadliwego białka miewa bardzo drastyczne skutki, zwłaszcza jeśli jest wykorzystywane w wielu częściach ciała, co ma miejsce w przypadku fibryliny-1. Do tkanki łącznej zaliczane są również krew i tkanka tłuszczowa. Jest ona zatem nie tylko “spoiwem” organizmu, ale także pełni wiele innych istotnych funkcji. W związku z tym, osobom dotkniętym zespołem Marfana nie tylko doświadczają ogólnego osłabienia wskutek osłabienia szkieletu i mięśni (których znaczną część tworzy, obok tkanki mięśniowej, również tkanka łączna), ale także nadmierna mobilność stawów, zaburzenia wzroku (min. katarakta, jaskra i astygmatyzm), niedowaga, skolioza i inne konsekwencje małej mutacji.
Osoby z zespołem Marfana bywają też nieco wyższe, w porównaniu ze swoimi krewnymi. Niewątpliwie pomogło to Peterowi Mayhew (liczącemu sobie ponad dwa metry wzrostu) w uzyskaniu jego ikonicznej roli Chewbakki z Gwiezdnych Wojen. Spekuluje się również, że na zespół Marfana mógł chorować słynny włoski kompozytor Niccolo Paganini, którego wiele dzieł wydaje się niemożliwych do zagrania bez nadzwyczajnie rozciągliwych palców.
“Somatyczne” objawy zespołu Marfana zostały do tej pory dość dobrze opisane, lecz niewiele uwagi poświęcono wpływowi choroby na umysł i mózg. Może się to wydawać nieintuicyjne, ponieważ mózg jest jednym z najbardziej ubogich w tkankę łączną organów. Poza pełniącymi głównie rolę ochronną oponami mózgowymi, nie zawiera on jej wcale, będąc całkowicie zbudowanym z komórek nerwowych i glejowych, obu będącymi pochodnymi tkanki nerwowej.
Wydaje się jednak, że coś jest na rzeczy. Chociaż dane na temat zdrowia psychicznego osób z zespołem Marfana są ubogie, to wskazują, że mogą one być bardziej narażone na rozwinięcie niektórych chorób psychicznych, takich jak zaburzenia depresyjne, lękowe, czy schizofrenia.
Póki co, większość informacji na temat zdrowia psychicznego w zespole Marfana nie pochodzi z systematycznych badań. Są to studia przypadku, dotyczące pojedynczych osób, niekoniecznie stanowiących reprezentację ogólnej populacji cierpiącej na tę chorobę. Najsilniejsze dowody przemawiają za zwiększonym ryzykiem depresji: w badaniu przeprowadzonym z udziałem 176 chorych stwierdzono ją u 44%, podczas gdy u ogółu populacji zachorowalność waha się w okolicy 10. U dzieci z tym schorzeniem również częściej występują trudności w uczeniu się, ADHD oraz obniżone IQ niewerbalne (w porównaniu z IQ werbalnym u tej samej osoby).
Osoby chore na zespół Marfana również szybciej doświadczają zmęczenia poznawczego (cognitive fatigue), lecz nie wyróżnia to tej grupy na tle innych osób chronicznie chorych.
Co powoduje problemy psychiatryczne i neuropsychologiczne u osób z zespołem Marfana? Przyczyny mogą mieć dwojaki charakter. Z jednej strony, dysfunkcyjna fibrylina-1 może w jakiś nieznany jeszcze sposób, bezpośrednio wpływać na funkcjonowanie układu nerwowego. Wpływ choroby może również być niebezpośredni. Ograniczona aktywność ruchowa (wynikająca z ogólnego osłabienia), zaburzenia widzenia i inne somatyczne objawy zespołu Marfana mogą negatywnie wpływać na rozwój poznawczy i/lub emocjonalny. Chorych często wyróżnia charakterystyczny wygląd (wysoki wzrost, długie kończyny, niedowaga, retrognatyzm), który może przyczyniać się do niskiej samooceny i izolacji społecznej, co z kolei zwiększa ryzyko rozwoju zaburzeń psychicznych.

Autor: Mateusz Bagiński

Artykuł:
Gritti, A., Pisano, S., Catone, G., Iuliano, R., Salvati, T., & Gritti, P. (2015). Psychiatric and neuropsychological issues in Marfan syndrome. The International Journal of Psychiatry in Medicine, 50(4), 347-360. doi:10.1177/0091217415612701
...

View on Facebook

2 weeks ago

Toruńskie Koło Kognitywistyczne

Nieco więcej o pierwszym z naszych gości, którzy pojawią się już w czerwcu na konferencji Neuromania 2020 w Toruniu 🤔🐦🤩Dr. Irene Pepperberg – first of our guests is known for her work with the parrots especially on their intelligence. By teaching birds how to distinguish colours, matter, quantity and shapes of presented objects Dr. Pepperberg tries to establish the boundaries of parrots’ intelligence but also she tries to compare their cognitive abillities with other animals like mammals (including young children around 5 – 6 years old). Thanks to this approach we’re gaining a new way to study the origin of human intelligence especially when it comes to vocalization since humans and parrots shared a common ancestor around 280 million years ago. Her work brings a lot of meaning not only for the models of intelligent learning systems but also for the preservative purposes by showing how much we share with these incredible creatures.

Check out the video about Pepperberg’s research from the Harvard University:

www.youtube.com/watch?v=w8LepYR8v9A
...

View on Facebook

2 weeks ago

Toruńskie Koło Kognitywistyczne

🧠😍( ^◡^)っ ♡ ...

View on Facebook